Op reis

De laatste tijd begin ik mijn lesdag met een ‘Quote van de dag’. Ik neem een paar minuten om met mijn studenten Maatschappelijke zorg te discussiëren en te filosoferen over het hoe van het leven. Ik daag mijn studenten graag uit om kritisch te kijken, anders te kijken en te reflecteren op hun persoonlijke- en professionele houding.
Ik geniet van deze gesprekken. Alhoewel niet alle studenten aan het begin van de les gelijk al ‘aan’ staan, merk ik dat steeds meer studenten actief deelnemen aan het gesprek.
Een paar weken geleden werd ik dan ook helemaal blij toen ik een appje kreeg met de volgende boodschap: “hee Paulien, ik kwam deze quote tegen en misschien is dat een goeie voor in de les?” 

“Het is goed om een doel te hebben om naar toe te reizen, maar het is de reis zelf die er uiteindelijk toe doet”

Ik typte terug: “Tof, “wil jij dan ook het gesprek erover leiden?”…

Zeker een prachtige quote om de les mee te starten want niet iedereen in de klas is altijd even gemotiveerd om naar school te komen, sommigen gaan liever werken en geld verdienen. Toch hebben ze allemaal het doel om hun diploma te halen.
Op mijn vraag of het voor hun dan ook de reis, (de lessen, het leerproces) het belangrijkste is of toch het uiteindelijke papiertje…. Bleef het even stil. 

“Eerlijk mevrouw, zei een student, wanneer u mij nu op dit moment het diploma zou geven zou ik het niet weigeren.” Een andere merkte schamper op dat het diploma voor die student op dit moment dan wel heel weinig waard zou zijn. 

Gedurende de dag kwam deze quote nog meerdere keren voorbij, waarbij door de studenten ook de koppeling gemaakt werd met de het begeleiden van cliënten. Zo mooi om te zien hoe studenten inzicht krijgen in hun eigen handelen. Misschien kan het soms wel wat minder doelgericht, kunnen de stappen die een cliënt moet maken kleiner, en is het ook niet erg wanneer er wel mooie stappen gemaakt worden maar het doel niet gehaald is?

Voor mij als docent is het zonneklaar dat ik de reis die ik met studenten maak veel waardevoller vind dan het uiteindelijke papieren doel. Het gaat mij er in eerste instantie niet om dat alle regels, opdrachten of procedures gevolgd of behaald zijn. En zelfs niet of ze aan alle toets- en exameneisen hebben voldaan. Waar ik gelukkig van word is, wanneer ik zie hoe een student zich heeft ontwikkeld. Dat ik merk hoe er geleerd wordt van fouten en daardoor het zelfvertrouwen groeit.

Zo jammer toch dat we een onderwijssysteem hebben wat vooral gericht is op dat wat meetbaar en controleerbaar is. Op cijfers, percentages en examenuitslagen. Dat is mijn worsteling als docent, ik ga graag vol mijn studenten op reis, maar veel ruimte om te vertragen, af te wijken of stil te staan is er niet. Het doel, de toets, het examen de deadline het diploma moet worden gehaald. Ik vraag ik me af of het niet juist de hoofdtaak van elke docent, elke leraar is om als gids, coach en richtingaanwijzer langs de kant van de leerroute te staan om onze leerlingen en studenten vooral te laten genieten van de reis ongeacht het doel?

Je bent als docent eigenlijk gewoon een reisleider!

Meer weten over Pauline en haar aanbod?